CHŁONIAK I ZIARNICA ZŁOŚLIWA
Jest to grupa nowotworów złośliwych wywodzących się z układu chłonnego. Do narządów limfatycznych (tworzących układ chłonny człowieka) zaliczamy śledzionę, tkankę limfatyczną jamy nosowej i gardłowej, tkankę limfatyczną przewodu pokarmowego, a przede wszystkim węzły chłonne. W tych miejscach najczęściej powstaje chłoniak lub ziarnicą, dlatego pierwszym objawem choroby mogą być powiększone węzły chłonne, guz w obrębie np. migdałka podniebiennego lub guzy w obrębie jamy brzusznej. Chłoniaki mogą występować zarówno w młodym wieku np. 20 lat jak i w wieku powyżej 60 lat. Liczbę nowych zachorowań na chłoniaki szacuje się na około 6000 rocznie, na ziarnicę złośliwą około 1000 rocznie. Obie choroby mają szereg podtypów, które różnią się rokowaniem i wrażliwością na leczenie onkologiczne. Podstawowym leczeniem chłoniaka i ziarnicy jest chemioterapia, często w formie bardzo agresywnej wymagającej przeszczepu szpiku. Chemioterapia wspomagana jest przez radioterapię. Leczenie chirurgiczne w tych chorobach ogranicza się do działań diagnostycznych taki jak obieranie biopsji lub wycinków, oraz interwencji chirurgicznych gdy guz powoduje krwotok lub niedrożność przewodu pokarmowego. Chirurgia nie jest metodą radykalnego leczenia chłoniaka.
